آنچه در پي مي‌آيد گزارشي است از وضعيت فعاليت‌هاي مطبوعاتي و دانشجويي و نيز وضعيت فعالين مدني در يكسال گذشته و بعد از بدست گرفتن كرسي رياست جمهوري از سوي محمود احمدي نژاد، بعنوان نماينده‌ي اصولگرايان. شايد واژه‌ها و اصطلاحاتي چون اصولگراها، تكنوكرات ها، اصلاح طلبان و در كل تقسيم بندي هايي اينگونه در كردستان شايد فقط تغييراتي در حد مديران شهري پديد آورد، اما مسلماً سياست هاي كلي حاكميت در تمام زمينه‌ها، علي الخصوص در قبال فعاليتهاي مدني، سياسي كلي مي باشد.
محمود احمدي نژاد، بعنوان يكي از عاملان ترور دكتر عبدالرحمن قاسملو، دبير كل حزب دمكرات كردستان ايران و نيز فردي كه در بطن فجايع كردستان قرار داشت، از همان ابتدا كه خود را بعنوان كانديداي رياست جمهوري دوره‌ي نهم معرفي نمود و در جريان تبليغات انتخاباتي، نوع نگاه خود به كردستان و مناطق كردنشين ايران را مشخص نمود. براي مثال در جريان سفرهاي تبليغاتي خود در دانشگاه كردستان، هنگامي كه دانشجويان كرد مانع از سخنراني وي در آمنفي تئاتر اين دانشگاه شدند، با گفتن اين سخن: «چرا اينقدر شلوغ مي‌كنيد؟ شير گاز شما در همدان قرار دارد ، هروقت اراده كنيم آن را مي‌بنديم و...» با كردستان و ملت كرد اتمام حجت نمود. احمدي نژاد بعد از اينكه در انتخابات فرمايشي تيرماه 1384 به رياست جمهوري رسيد ملت كرد خونين‌ترين تابستان خود را بعد از سال ها تجربه كردند. در همين ايام بود كه اولين روزنامه كردي- فارسي سراسري در ايران با نام «آشتي» به همراه هفته نامه‌ي «ئاسو» توقيف و بسياري از فعالين مدني و مطبوعاتي بازداشت شدند، كه مي توان به اجلال قوامي، سعيد ساعدي و رويا طلوعي اشاره كرد كه مدت 65 روز را در بازداشت اطلاعات بوده و زير وحشيانه‌ترين شكنجه‌ها قرار داشتند.
همين ايام براي دانشجويان كرد، بسيار سرنوشت ساز بود، از يك طرف اولين تجربه‌ي تشكيل تشكل فراگير، بنام «اتحاديه دموكراتيك دانشجويان كرد دانشگاههاي ايران» را سپري مي‌كردند و از سوي ديگر فشارهاي وارد بر فعالين دانشجوي كردي روبه فزوني مي‌نهاد. آسو صالح و چيا حجازي از فعالين دانشجويي دانشگاه كردستان و عضو اتحاديه دموكراتيك دانشجويان كرد به دادگاه احضار شدند، آزاد لطف پوري و شيركو خالد بازداشت شدند و بسياري از دانشجويان فعال كرد در دانشگاه‌هاي كشور تحت فشارهاي مسئولين دانشگاه و مامورين اطلاعاتي و امنيتي قرار داشتند.
اولين موج قلع و قمع دانشجويان و روزنامه نگاران اينگونه سپري شد، يسكال گذشت، افزايش ناگهاني تعداد بازداشت‌ها و احضارها، حاكي از شروع موجي ديگر از فشار بود؛ فرهاد امين پور، رضا علي پور و سامان سليماني، اعضاي هيئت تحريريه هفته نامه‌ي كردي - فارسي «روژهه لات» به اتهام هاي واهي بازداشت شده و بعد از 12 روز از بازداشت ازاد شدند و نتيجه آن كه هفته نامه‌ي « روژهه لات » عملاً توقيف شد. اين روند در ادامه‌ي سياست جديدي بود كه حاكميت در قبال مطبوعات كردي و براي مقابله با آنها در مناطق كردنشين آغاز كرده بود و آن تهديد يا معامله با مديران مسئول نشريات و در نهايت تحت لواي خود در آوردن آنها بود. تغيير كادر و هيئت تحريريه هفته نامه‌ي «پيام كردستان» در نتيجه معامله يا تهديد مدير مسئول اين نشريه و بدست گرفتن آن توسط بنيادگراهاي اسلامي در كردستان و بعنوان تريبون آن‌ها، از نتايج عملي اين سياست بود. از سوي ديگر صدور حكم تعليق از تحصيل براي آسو صالح، توقيف نشريات دانشجويي و انحلال كانونها و انجمن هاي كردي در دانشگاه ها نيز از وجود فشار بر فعالين دانشجويي در همين ايام خبر مي‌داد.
مدتي كوتاه (كمتر از دو ماه) به همين صورت سپري شد و اينك شاهد شروع موج سومي از فشار هستيم. احضار مجدد روزنامه نگاران به دادگاه، از جمله اجلال قوامي، تونيا كبودوند و كاوه حسين پناهي از اعضاي هيئت تحريريه هفته‌نامه‌ي توقيف شده‌ي «پيام كردستان» فشارهاي وارد بر تنها هفته نامه‌ي مستقل، با نام «ديدگاه» كه منجر به عدم انتشار يك شماره از آن شد، صدور حكم شش ماه حبس به مدت سه سال تعليق براي آسو صالح و چيا حجازي، حكم تعليق از تحصيل براي 5 تن از دانشجويان دانشگاه آزاد سنندج: سوران حسيني، آكو قيصري، كامران رحماني، پيمان نعمتي و احسان احمدي و نيز توبيخ كتبي و درج پرونده براي سه دانشجوي ديگر اين دانشگاه همگي مواردي هستند كه شروع موج سوم فشارها را مژده مي‌دهند.
و اما فردا...